<![CDATA[Krzysztof Kieślowski - oficjalne forum serwisu Śladami Kieślowskiego... - Wszystkie działy]]> http://forum.kieslowski.art.pl/ Sat, 19 May 2012 01:28:09 +0000 MyBB <![CDATA[TapaTalk oraz ForumRunner]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-39.html Sun, 25 Mar 2012 21:41:20 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-39.html ]]> ]]> <![CDATA[Iplex.pl]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-38.html Wed, 28 Dec 2011 09:26:04 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-38.html iplex.pl. Strona umożliwia oglądanie filmów w zamian za oglądane reklam. Istnieje możliwość wykupienia abonamentu, dzięki któremu mamy dostęp do większej ilości nowszych filmów bez reklam. Jak dla mnie jest to "strzał w dziesiątkę" i bardzo dobry krok w kierunku walki z piractwem w internecie. Polecam, bo sam korzystam i jestem zadowolony.]]> iplex.pl. Strona umożliwia oglądanie filmów w zamian za oglądane reklam. Istnieje możliwość wykupienia abonamentu, dzięki któremu mamy dostęp do większej ilości nowszych filmów bez reklam. Jak dla mnie jest to "strzał w dziesiątkę" i bardzo dobry krok w kierunku walki z piractwem w internecie. Polecam, bo sam korzystam i jestem zadowolony.]]> <![CDATA[Wczoraj obejrzałem...]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-37.html Fri, 16 Dec 2011 21:48:17 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-37.html Wpisujcie co tam ostatnio oglądaliście.

Ja zaczynam.

"Przekładaniec" w reżyserii Andrzeja Wajdy, na podstawie scenariusza Stanisława Lema. To taka komedia z pogranicza s-f. Muszę przyznać, że miałem ubaw oglądając Bogumiła Kobielę flirtującego z adwokatem Smile Obsada to mocny atut tego filmu. Film w całości można obejrzeć na YT: http://www.youtube.com/watch?v=2plYm6GyZFo - będę polecał, a jak Smile]]> Wpisujcie co tam ostatnio oglądaliście.

Ja zaczynam.

"Przekładaniec" w reżyserii Andrzeja Wajdy, na podstawie scenariusza Stanisława Lema. To taka komedia z pogranicza s-f. Muszę przyznać, że miałem ubaw oglądając Bogumiła Kobielę flirtującego z adwokatem Smile Obsada to mocny atut tego filmu. Film w całości można obejrzeć na YT: http://www.youtube.com/watch?v=2plYm6GyZFo - będę polecał, a jak Smile]]> <![CDATA[Krytyczne głosy o Kieślowskim]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-33.html Wed, 20 Jul 2011 18:55:23 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-33.html artykuł Pana Łobodzińskiego. W swoich wypocinach autor oskarża Krzysztofa Kieślowskiego, że tworzył filmy irytujące, których nikt nie rozumiał i nie chciał oglądać. Łobodziński irytuje się, że po obejrzeniu filmu nie uzyskał satysfakcjonującej odpowiedzi na najważniejsze pytania jego życia.

Cytat:Odrzucam "Podwójne życie Weroniki" (1991), bo mami mnie historią, z której kompletnie nic nie wynika. Kim mam być po obejrzeniu filmu, o co mam sam siebie zapytać? Czym mam się kierować albo czego unikać? Czy ma to jakikolwiek związek z moimi wyborami?

Artykuł jak i gazeta, w której się znalazł mówią same za siebie. Zapoznajcie się z nim i napiszcie co sądzicie. Ciekawy jestem Waszego zdania.]]> artykuł Pana Łobodzińskiego. W swoich wypocinach autor oskarża Krzysztofa Kieślowskiego, że tworzył filmy irytujące, których nikt nie rozumiał i nie chciał oglądać. Łobodziński irytuje się, że po obejrzeniu filmu nie uzyskał satysfakcjonującej odpowiedzi na najważniejsze pytania jego życia.

Cytat:Odrzucam "Podwójne życie Weroniki" (1991), bo mami mnie historią, z której kompletnie nic nie wynika. Kim mam być po obejrzeniu filmu, o co mam sam siebie zapytać? Czym mam się kierować albo czego unikać? Czy ma to jakikolwiek związek z moimi wyborami?

Artykuł jak i gazeta, w której się znalazł mówią same za siebie. Zapoznajcie się z nim i napiszcie co sądzicie. Ciekawy jestem Waszego zdania.]]> <![CDATA[Paweł Wołdan "Granice kina Europy"]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-28.html Sun, 19 Jun 2011 15:31:20 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-28.html <![CDATA[Konrad Szołajski "Dziennikarze '82"]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-27.html Sun, 19 Jun 2011 15:26:48 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-27.html <![CDATA[Międzynarodowe sympozjum "Kieślowski i jego uczniowie"]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-26.html Thu, 26 May 2011 20:07:57 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-26.html tutaj.

Program imprezy pełen jest atrakcji dla wielbicieli twórczości reżysera. Czy ktoś oprócz mnie wybiera się na sympozjum? Smile]]> tutaj.

Program imprezy pełen jest atrakcji dla wielbicieli twórczości reżysera. Czy ktoś oprócz mnie wybiera się na sympozjum? Smile]]> <![CDATA["Przypadek"]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-24.html Sun, 10 Apr 2011 06:15:09 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-24.html <![CDATA[Mayday]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-19.html Fri, 25 Mar 2011 21:30:02 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-19.html Chciałabym zwrócić uwagę na jeden aspekt - zaletą tej sztuki (i nie tylko tej) jest to, że mamy bardzo bliski kontakt z aktorami, dzięki czemu jeszcze bardziej przeżywamy i wczuwamy się w oglądaną akcję. Nie ma tu miejsca na komputerowe efekty specjalne czy dublowanie kolejnych, nieudanych scen. Wszystko jest bardziej wyraziste, zmusza do myślenia i sprawia, że jesteśmy bezpośrednimi uczestnikami tego magicznego świata.
Czy warto jeszcze chodzić do teatru? Myślę, że moje zdanie jest oczywiste. Co do kina, nie jestem jego przeciwniczką, aczkolwiek przeglądając ostatnio repertuar (piszę tu o kinie komercyjnym), zastanawiałam się, co można obejrzeć? "Matki w mackach Marsjan" czy może kolejną "ambitną komedię" polską, "Wojna żeńsko - męska"? Nie, dziękuję. Już same tytuły...nie intrygują.]]> Chciałabym zwrócić uwagę na jeden aspekt - zaletą tej sztuki (i nie tylko tej) jest to, że mamy bardzo bliski kontakt z aktorami, dzięki czemu jeszcze bardziej przeżywamy i wczuwamy się w oglądaną akcję. Nie ma tu miejsca na komputerowe efekty specjalne czy dublowanie kolejnych, nieudanych scen. Wszystko jest bardziej wyraziste, zmusza do myślenia i sprawia, że jesteśmy bezpośrednimi uczestnikami tego magicznego świata.
Czy warto jeszcze chodzić do teatru? Myślę, że moje zdanie jest oczywiste. Co do kina, nie jestem jego przeciwniczką, aczkolwiek przeglądając ostatnio repertuar (piszę tu o kinie komercyjnym), zastanawiałam się, co można obejrzeć? "Matki w mackach Marsjan" czy może kolejną "ambitną komedię" polską, "Wojna żeńsko - męska"? Nie, dziękuję. Już same tytuły...nie intrygują.]]> <![CDATA[Stefan Kisielewski]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-18.html Mon, 07 Mar 2011 20:20:08 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-18.html
Twórczość publicystyczna Kisielewskiego nacechowana była duchem pragmatyzmu i liberalizmu, a jednocześnie - biorąc pod uwagę czasy w jakich przyszło mu żyć - była wybitnie niepokorna. Mariusz Urbanek stwierdził, iż był on "najchętniej czytanym, choć najmniej słuchanym dziennikarzem PRL-u. Komuniści nie chcieli go słuchać, bo mówił, że jest ich wrogiem. W wolnej Rzeczypospolitej nie słuchali go przyjaciele, bo mówił, że się z nimi kompletnie nie zgadza".

"Stefan Kisielewski skomponował wiele utworów muzycznych, utrzymanych w stylu XX-wiecznego neoklasycyzmu, za które był wielokrotnie nagradzany w kraju i za granicą. Był również autorem szeregu powieści, książek o muzyce, a także setek felietonów i publikacji politycznych, między innymi w czasopiśmie "Res Publica Nowa"."]]>
Twórczość publicystyczna Kisielewskiego nacechowana była duchem pragmatyzmu i liberalizmu, a jednocześnie - biorąc pod uwagę czasy w jakich przyszło mu żyć - była wybitnie niepokorna. Mariusz Urbanek stwierdził, iż był on "najchętniej czytanym, choć najmniej słuchanym dziennikarzem PRL-u. Komuniści nie chcieli go słuchać, bo mówił, że jest ich wrogiem. W wolnej Rzeczypospolitej nie słuchali go przyjaciele, bo mówił, że się z nimi kompletnie nie zgadza".

"Stefan Kisielewski skomponował wiele utworów muzycznych, utrzymanych w stylu XX-wiecznego neoklasycyzmu, za które był wielokrotnie nagradzany w kraju i za granicą. Był również autorem szeregu powieści, książek o muzyce, a także setek felietonów i publikacji politycznych, między innymi w czasopiśmie "Res Publica Nowa"."]]> <![CDATA[Niezapomniane duety]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-17.html Sun, 06 Mar 2011 12:55:56 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-17.html


.jpg  fot10.jpg (Rozmiar: 43.07 KB / Pobrań: 6)
.jpg  fot10.jpg (Rozmiar: 43.07 KB / Pobrań: 6)
.jpg  fot10.jpg (Rozmiar: 43.07 KB / Pobrań: 6)
.jpg  fot10.jpg (Rozmiar: 43.07 KB / Pobrań: 6)
.jpg  fot10.jpg (Rozmiar: 43.07 KB / Pobrań: 6)
.jpg  fot10.jpg (Rozmiar: 43.07 KB / Pobrań: 6)

Przez jednych uważani za margines, przez innych za ludzi wolnych, którzy nie robią sobie nic z konwenansów i opinii. Swoje życie mocno zakrapiali alkoholem co ostatecznie zaważyło na ich losach. Głównie kojarzeni z rolami komediowymi do których szczególnie Himilsbach miał predyspozycje fizyczne. Maklakiewicz natomiast stworzył wiele kreacji, dramatycznych które zapadły widzom w pamięci, np. nauczyciel tańca w serialu "Polskie drogi".]]>


.jpg  fot10.jpg (Rozmiar: 43.07 KB / Pobrań: 6)
.jpg  fot10.jpg (Rozmiar: 43.07 KB / Pobrań: 6)
.jpg  fot10.jpg (Rozmiar: 43.07 KB / Pobrań: 6)
.jpg  fot10.jpg (Rozmiar: 43.07 KB / Pobrań: 6)
.jpg  fot10.jpg (Rozmiar: 43.07 KB / Pobrań: 6)
.jpg  fot10.jpg (Rozmiar: 43.07 KB / Pobrań: 6)

Przez jednych uważani za margines, przez innych za ludzi wolnych, którzy nie robią sobie nic z konwenansów i opinii. Swoje życie mocno zakrapiali alkoholem co ostatecznie zaważyło na ich losach. Głównie kojarzeni z rolami komediowymi do których szczególnie Himilsbach miał predyspozycje fizyczne. Maklakiewicz natomiast stworzył wiele kreacji, dramatycznych które zapadły widzom w pamięci, np. nauczyciel tańca w serialu "Polskie drogi".]]> <![CDATA[Oscary 2011 Zwycięzcy]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-16.html Mon, 28 Feb 2011 11:30:13 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-16.html Oscary otrzymali:

Najlepszy film

"Jak zostać królem"

Najlepsza reżyseria

Tom Hooper za "Jak zostać królem"

Najlepszy aktor pierwszoplanowy

Colin Firth za rolę króla Jerzego VI w „Jak zostać królem"

Najlepsza aktorka pierwszoplanowa

Natalie Portman za kreację baletnicy w filmie "Czarny łabędź”

Najlepszy aktor drugoplanowy

Christian Bale za kreację w filmie "Fighter"

Najlepsza aktorka drugoplanowa

Melissa Leo za rolę w filmie "The Fighter"

Najlepsze efekty specjalne

Paul Franklin, Chris Corbould, Andrew Lockley i Peter Bebb - "Incepcję"

Najlepszy montaż

Angus Wall i Kirk Baxter - "The Social Network"

Najlepsza muzyka

Trent Reznor i Atticus Ross za muzykę do filmu "The Social Network”

Najlepszy dźwięk

Lora Hirschberg, Gary A. Rizzo i Ed Novick za dźwięk w filmie "Incepcja"

Najlepszy montaż dźwięku

Richard King - "Incepcja"

Najlepszy film dokumentalny

Inside Job" w reżyserii Charlesa Fergusona

Najlepszy film dokumentalny krótkometrażowy

"Strangers No More"

Najlepszy film nieanglojęzyczny

Duński film "In a better world" w reżyserii Susanne Bier

Najlepszy scenariusz oryginalny

David Seidler za scenariusz "Jak zostać królem"

Najlepszy scenariusz adaptowany

Aaron Sorkin - "The Social Network

Najlepsze zdjęcia

Wally Pfister za zdjęcia do filmu "Incepcja"

Najlepsza scenografia

Robert Stromberg i Karen O'Hara za film "Alicja w Krainie Czarów"

Najlepsze kostiumy

Colleen Atwood - "Alicja w Krainie Czarów"

Najlepsza charakteryzacja

Rick Baker, Dave Elsey - "The Wolfman"

Najlepsza piosenka

"We belong Together" - "Toy Story 3"

Najlepszy pełnometrażowy film animowany

"Toy Story 3" w reżyserii Lee Unkricha

Najlepszy film animowany krótkometrażowy

"The Lost Thing"

Nagroda specjalna

Francis Ford Coppola

Co sadzidzicie o werdykcie akademii? Zapraszam do dyskusji]]> Oscary otrzymali:

Najlepszy film

"Jak zostać królem"

Najlepsza reżyseria

Tom Hooper za "Jak zostać królem"

Najlepszy aktor pierwszoplanowy

Colin Firth za rolę króla Jerzego VI w „Jak zostać królem"

Najlepsza aktorka pierwszoplanowa

Natalie Portman za kreację baletnicy w filmie "Czarny łabędź”

Najlepszy aktor drugoplanowy

Christian Bale za kreację w filmie "Fighter"

Najlepsza aktorka drugoplanowa

Melissa Leo za rolę w filmie "The Fighter"

Najlepsze efekty specjalne

Paul Franklin, Chris Corbould, Andrew Lockley i Peter Bebb - "Incepcję"

Najlepszy montaż

Angus Wall i Kirk Baxter - "The Social Network"

Najlepsza muzyka

Trent Reznor i Atticus Ross za muzykę do filmu "The Social Network”

Najlepszy dźwięk

Lora Hirschberg, Gary A. Rizzo i Ed Novick za dźwięk w filmie "Incepcja"

Najlepszy montaż dźwięku

Richard King - "Incepcja"

Najlepszy film dokumentalny

Inside Job" w reżyserii Charlesa Fergusona

Najlepszy film dokumentalny krótkometrażowy

"Strangers No More"

Najlepszy film nieanglojęzyczny

Duński film "In a better world" w reżyserii Susanne Bier

Najlepszy scenariusz oryginalny

David Seidler za scenariusz "Jak zostać królem"

Najlepszy scenariusz adaptowany

Aaron Sorkin - "The Social Network

Najlepsze zdjęcia

Wally Pfister za zdjęcia do filmu "Incepcja"

Najlepsza scenografia

Robert Stromberg i Karen O'Hara za film "Alicja w Krainie Czarów"

Najlepsze kostiumy

Colleen Atwood - "Alicja w Krainie Czarów"

Najlepsza charakteryzacja

Rick Baker, Dave Elsey - "The Wolfman"

Najlepsza piosenka

"We belong Together" - "Toy Story 3"

Najlepszy pełnometrażowy film animowany

"Toy Story 3" w reżyserii Lee Unkricha

Najlepszy film animowany krótkometrażowy

"The Lost Thing"

Nagroda specjalna

Francis Ford Coppola

Co sadzidzicie o werdykcie akademii? Zapraszam do dyskusji]]> <![CDATA[artykuł o cudach]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-15.html Sun, 06 Feb 2011 13:13:29 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-15.html ponad 3 lata temu w Tygodniku Powszechnym ukazał sie reportaż p. red. Elżbiety Isakiewicz o cudach, którego duża część pt. "cud trudnego scenariusza" poświecona była historii mojego syna Krzysia Graczyka - jego choroby i ratowania mu życia. Za naszą podpowiedzią - autorka reportażu skojarzyła całą tę historię właśnie z klimatem filmów Kieślowskiego. Zainteresowanych odsyłam do lektury, oto link do artykułu:
http://tygodnik2003-2007.onet.pl/1546,14...dzial.html
pozdrawiam serdecznie. KCz]]> ponad 3 lata temu w Tygodniku Powszechnym ukazał sie reportaż p. red. Elżbiety Isakiewicz o cudach, którego duża część pt. "cud trudnego scenariusza" poświecona była historii mojego syna Krzysia Graczyka - jego choroby i ratowania mu życia. Za naszą podpowiedzią - autorka reportażu skojarzyła całą tę historię właśnie z klimatem filmów Kieślowskiego. Zainteresowanych odsyłam do lektury, oto link do artykułu:
http://tygodnik2003-2007.onet.pl/1546,14...dzial.html
pozdrawiam serdecznie. KCz]]> <![CDATA["Szmira" Bukowskiego]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-14.html Thu, 03 Feb 2011 20:04:25 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-14.html Powieść ta opowiada o przygodach detektywa Nicka Belane, który pomaga pani Śmierć, Alowi Ed Upkowi, Burtonowi i Halowi Groversowi. Próbuje znaleźć Celine'a, Czerwonego wróbla, nakryć czyjąś żonę na zdradzie... Napotyka przy tym na różne problemy, z którymi próbuje sobie poradzić. Opowiada o tym w zabawny sposób, który sprawia, że książkę czyta się z zainteresowaniem. Dobra pozycja na chłodny, mroźny zimowy wieczór .]]> Powieść ta opowiada o przygodach detektywa Nicka Belane, który pomaga pani Śmierć, Alowi Ed Upkowi, Burtonowi i Halowi Groversowi. Próbuje znaleźć Celine'a, Czerwonego wróbla, nakryć czyjąś żonę na zdradzie... Napotyka przy tym na różne problemy, z którymi próbuje sobie poradzić. Opowiada o tym w zabawny sposób, który sprawia, że książkę czyta się z zainteresowaniem. Dobra pozycja na chłodny, mroźny zimowy wieczór .]]> <![CDATA[Jest ich wielu...]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-13.html Wed, 02 Feb 2011 22:47:02 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-13.html W literaturze pięknej mamy Tołstoja, którego bardzo cenię za znakomite opisy postać, za wierne oddanie ducha Rosji tamtych czasów. Jest jeszcze Borys Pasternak, Czechow, Dostojewski, czy nawet Sołżenicyn .
W literaturze popularnej mamy Stephena Kinga, który stał się najbogatszym pisarzem na naszym globie, a mimo to, woli zacisze domowe, aniżeli zgiełk kamer i błyskających fleszów reporterów.
Właściwie to ciągle szukam "swojego" pisarza. To jest jak podróż, w której kolejne książki są znakami dzięki, którym zmierzam do "celu".]]> W literaturze pięknej mamy Tołstoja, którego bardzo cenię za znakomite opisy postać, za wierne oddanie ducha Rosji tamtych czasów. Jest jeszcze Borys Pasternak, Czechow, Dostojewski, czy nawet Sołżenicyn .
W literaturze popularnej mamy Stephena Kinga, który stał się najbogatszym pisarzem na naszym globie, a mimo to, woli zacisze domowe, aniżeli zgiełk kamer i błyskających fleszów reporterów.
Właściwie to ciągle szukam "swojego" pisarza. To jest jak podróż, w której kolejne książki są znakami dzięki, którym zmierzam do "celu".]]> <![CDATA[Operatorzy "Dekalogu"]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-12.html Sat, 29 Jan 2011 07:09:38 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-12.html Taki efekt uzyskano również dzięki relacji w pracy operatora i reżysera w Polsce, o czym wielokrotnie powtarzali operatorzy. Na Zachodzie operator jest traktowany jako rzemieślnik, który ma wykonać polecenia reżysera i producentów. Natomiast w Polsce operator bierze czynny udział w tworzenie filmu często już na etapie pisania scenariusza. Takie nawyki zostają zaszczepione już w szkole filmowej i potem są praktykowane.
Osobiście najbardziej lubię oglądać pierwszą i piątą część "Dekalogu" również za ich stronę wizualną.]]> Taki efekt uzyskano również dzięki relacji w pracy operatora i reżysera w Polsce, o czym wielokrotnie powtarzali operatorzy. Na Zachodzie operator jest traktowany jako rzemieślnik, który ma wykonać polecenia reżysera i producentów. Natomiast w Polsce operator bierze czynny udział w tworzenie filmu często już na etapie pisania scenariusza. Takie nawyki zostają zaszczepione już w szkole filmowej i potem są praktykowane.
Osobiście najbardziej lubię oglądać pierwszą i piątą część "Dekalogu" również za ich stronę wizualną.]]> <![CDATA[Wyścig po Oskary]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-11.html Thu, 27 Jan 2011 18:09:50 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-11.html <![CDATA[Zbigniew Preisner]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-10.html Fri, 21 Jan 2011 22:29:48 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-10.html "(...) Najpiękniejszą muzyką jest cisza, ale aby ta cisza zagrała to trzeba zagrać coś przed tą ciszą i po tej ciszy, a wtedy tak naprawdę tą prawdziwą muzyką jest ta cisza. Ja mam wrażenie, że cały czas piszę muzykę ciszy."

Kim byłby Kieślowski bez Preisnera?

Czasami zadaję sobie to pytanie kiedy oglądam "Czerwonego". "Jeden malował obrazy, a drugi tłumaczył je dźwiękiem...". Jednak Zbigniew Preisner to dla mnie ktoś więcej niż tylko kompozytor, to przede wszystkim wrażliwy humanista.

"(...) Artysta to jest ten człowiek, który próbuje po sobie pozostawić cień, cień swojego istnienia. Nawet jeżeli ten cień może być niezrozumiały dla jego współczesnego pokolenia... bo inaczej będziemy epigonami, a epigonizm nie pozostawia wspomnień. Ja chcę zostawić wyraźny cień, nawet gdyby miał być niezrozumiały."

"(...) Zawsze wierzę w rzecz jedną, w prawdę. Jeżeli ona nawet jest okrutna, jeżeli ona nawet nie jest wesoła, jeżeli ona nie jest optymistyczna, zawsze trzeba mówić prawdę. (...) Jak się ma coś do powiedzenia, jak się mówi prawdę to zawsze człowiek znajduje swojego słuchacza, swojego widza. Tak jest w filmie, tak jest w książce, tak jest w malarstwie czy muzyce. Trzeba go szukać, ale tego widza trzeba najpierw znaleźć w sobie."

"(...) Mam wrażenie, że przestaliśmy panować nad wieloma sprawami. Począwszy od pieniędzy, technologii, a skończywszy na polityce i życiu. Tischner pisał: "Ten nieszczęsny dar wolności..." i on się objawia we wszystkim. W wolności jako wolności w sensie dosłownym, ludzkim, humanistycznym, ale także w wolności w sensie, że możemy się komunikować w każdej sekundzie, w każdej minucie, że mamy telefony... tylko to nas nie zbliża. Zauważam w swoim środowisku, że coraz mniej się spotykam. Praktycznie nie wychodzę z domu gdziekolwiek jestem. Nie chce mi się, nie mam ochoty, wolę poczytać książkę."

Fragmenty wypowiedzi kompozytora zostały nagrane w dwie godziny po koncercie premierowym płyty "Silent, Night and Dreams".

"Daj zrozumieć siebie i zrozumieć czas. Poczuć pozwól dotyk, bliskość, która w nas milczy jak zaklęta odliczając dni, zostawiając tylko ciszę noc i sny."]]> "(...) Najpiękniejszą muzyką jest cisza, ale aby ta cisza zagrała to trzeba zagrać coś przed tą ciszą i po tej ciszy, a wtedy tak naprawdę tą prawdziwą muzyką jest ta cisza. Ja mam wrażenie, że cały czas piszę muzykę ciszy."

Kim byłby Kieślowski bez Preisnera?

Czasami zadaję sobie to pytanie kiedy oglądam "Czerwonego". "Jeden malował obrazy, a drugi tłumaczył je dźwiękiem...". Jednak Zbigniew Preisner to dla mnie ktoś więcej niż tylko kompozytor, to przede wszystkim wrażliwy humanista.

"(...) Artysta to jest ten człowiek, który próbuje po sobie pozostawić cień, cień swojego istnienia. Nawet jeżeli ten cień może być niezrozumiały dla jego współczesnego pokolenia... bo inaczej będziemy epigonami, a epigonizm nie pozostawia wspomnień. Ja chcę zostawić wyraźny cień, nawet gdyby miał być niezrozumiały."

"(...) Zawsze wierzę w rzecz jedną, w prawdę. Jeżeli ona nawet jest okrutna, jeżeli ona nawet nie jest wesoła, jeżeli ona nie jest optymistyczna, zawsze trzeba mówić prawdę. (...) Jak się ma coś do powiedzenia, jak się mówi prawdę to zawsze człowiek znajduje swojego słuchacza, swojego widza. Tak jest w filmie, tak jest w książce, tak jest w malarstwie czy muzyce. Trzeba go szukać, ale tego widza trzeba najpierw znaleźć w sobie."

"(...) Mam wrażenie, że przestaliśmy panować nad wieloma sprawami. Począwszy od pieniędzy, technologii, a skończywszy na polityce i życiu. Tischner pisał: "Ten nieszczęsny dar wolności..." i on się objawia we wszystkim. W wolności jako wolności w sensie dosłownym, ludzkim, humanistycznym, ale także w wolności w sensie, że możemy się komunikować w każdej sekundzie, w każdej minucie, że mamy telefony... tylko to nas nie zbliża. Zauważam w swoim środowisku, że coraz mniej się spotykam. Praktycznie nie wychodzę z domu gdziekolwiek jestem. Nie chce mi się, nie mam ochoty, wolę poczytać książkę."

Fragmenty wypowiedzi kompozytora zostały nagrane w dwie godziny po koncercie premierowym płyty "Silent, Night and Dreams".

"Daj zrozumieć siebie i zrozumieć czas. Poczuć pozwól dotyk, bliskość, która w nas milczy jak zaklęta odliczając dni, zostawiając tylko ciszę noc i sny."]]> <![CDATA[Podpalacze ryżu - Marek Hłasko]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-9.html Fri, 21 Jan 2011 20:42:56 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-9.html "(..) Widzisz - powiedział Anderson - to można czuć, ale nie można tego zrozumieć. Więc możesz tylko za tym biec, dopóki nie skonasz. Bo przecież jeśli idziesz gdzieś nocą i jest ciemno i wietrznie, a ty widzisz jakiś płomień w ludzkiej ręce, to nie myślisz o tym, aby to zgasić, ale po prostu idziesz za tym tak długo, jak ten płomień się pali. Więc lepiej czasem w nocy iść za płomieniem, który niesie inny człowiek jeśli czujesz coś, co czyni cię smutnym, ten ktoś, czy to coś, może cię uczynić na chwię ślepym, i tylko wtedy możesz dojrzeć prawdziwą twarz Boga czy miłości."

"(...) Wierzył w Boga nie umiejąc go sobie wyobrazić i przez wiele lat męczyło go to; lecz pewnego dnia zrozumiał, że Bóg nie jest sprawą wyobraźni, a potrzeby, i że jedni ludzie mogą żyć bez Boga, drudzy zaś nie. Należał do tych, którzy muszą wierzyć i zawsze wierzył, że Bóg zabije go wtedy, kiedy nie będzie już miał sił, aby żyć jak żył dotąd. Nie wierzył w karę, lecz wierzył w nagrodę i wierzył, że śmierć będzie nagrodą daną mu przez Boga za całe jego życie, które przeżył w biedzie i ucieczce. I wierzył jeszcze w jedno; że życie jest pytaniem zadanym człowiekowi przez Boga w imię niczego; tak więc dla człowieka jedyną, prawdziwą i istotną karą jest Wiara."

"Podpalacze ryżu" jest dla mnie drugą po "Następnym do raju", powieścią autorstwa Marka Hłaski, którą przeczytałem. Książka opowiada o losach bezrobotnego instruktora lotnictwa, Andersona - imigranta z krajów byłego bloku wschodniego, mieszkającego teraz w Stanach Zjednaczonych. Andersona poznajemy jako człowieka zbuntowanego, pesymistę, który nie żywi cienia szacunku do żadnego człowieka łącznie z samym sobą. Aby zarobić na własne utrzymanie wykorzystuje rodzinę mieszkającej razem z nim chorej umysłwo kobiety, Helen. Nie wiele wiemy o początkach ich znajomości, dowiadujemy się jednak, że są sobie bardzo potrzebni. Szantażując rodzinę chorej, Anderson otrzymuje pieniądze. W zamian ukrywa nielegalnie przebywającą w kraju kobietę, która z każdym dniem coraz bardziej zatraca się w swoim szaleństwie. Anderson związany jest ponadto z Esther, kobietą równie perfidną co on. Historia ich związku pełna jest bólu i krzywd. Kiedyś byli małżeństwem, dzisiaj trudno ocenić co łączy tę dwójkę, nawet sami bohaterowie wydają się tego nie wiedzieć. Tak samo jak nie mogą już żyć z sobą, nie mogą żyć bez siebie. Tokstyczność ich związku jest głównym motorem sprawczym tragedii, które muszą się w końcu wydarzyć. Ostatnią ważną osobą w książce jest Ryan, młody i majętny prawnik, aktualny narzeczony Esther. Jest to według mnie najbardziej tragiczna postać w całej powieści. Niczego nieświadomy, od początku swojego życia wychowywany w "sterylnych" warunkach, nie poznał życia w stopniu, które pozwoliłoby mu obronić się przed ludźmi pokroju Esther oraz Andersona.

Podobnie jak "Następny do raju", nie jest to pozycja dla osób, które lubują się w Happy Endach. Powieść została wydana po śmierci autora, przez co nie przeszła odpowiedniej korekty.

Bardzo cieszę się, że mogłem przeczytać tę książkę i tym samym powiększyć moją wiedzę na temat twórczości Marka, niestety w odróżnieniu do "Następnego..." powieść nie trafiła tak bardzo w moje gusta. Chęnie poznałbym opinię innych osób, które przeczytały książkę. Co sądzicie o zakończeniu?]]> "(..) Widzisz - powiedział Anderson - to można czuć, ale nie można tego zrozumieć. Więc możesz tylko za tym biec, dopóki nie skonasz. Bo przecież jeśli idziesz gdzieś nocą i jest ciemno i wietrznie, a ty widzisz jakiś płomień w ludzkiej ręce, to nie myślisz o tym, aby to zgasić, ale po prostu idziesz za tym tak długo, jak ten płomień się pali. Więc lepiej czasem w nocy iść za płomieniem, który niesie inny człowiek jeśli czujesz coś, co czyni cię smutnym, ten ktoś, czy to coś, może cię uczynić na chwię ślepym, i tylko wtedy możesz dojrzeć prawdziwą twarz Boga czy miłości."

"(...) Wierzył w Boga nie umiejąc go sobie wyobrazić i przez wiele lat męczyło go to; lecz pewnego dnia zrozumiał, że Bóg nie jest sprawą wyobraźni, a potrzeby, i że jedni ludzie mogą żyć bez Boga, drudzy zaś nie. Należał do tych, którzy muszą wierzyć i zawsze wierzył, że Bóg zabije go wtedy, kiedy nie będzie już miał sił, aby żyć jak żył dotąd. Nie wierzył w karę, lecz wierzył w nagrodę i wierzył, że śmierć będzie nagrodą daną mu przez Boga za całe jego życie, które przeżył w biedzie i ucieczce. I wierzył jeszcze w jedno; że życie jest pytaniem zadanym człowiekowi przez Boga w imię niczego; tak więc dla człowieka jedyną, prawdziwą i istotną karą jest Wiara."

"Podpalacze ryżu" jest dla mnie drugą po "Następnym do raju", powieścią autorstwa Marka Hłaski, którą przeczytałem. Książka opowiada o losach bezrobotnego instruktora lotnictwa, Andersona - imigranta z krajów byłego bloku wschodniego, mieszkającego teraz w Stanach Zjednaczonych. Andersona poznajemy jako człowieka zbuntowanego, pesymistę, który nie żywi cienia szacunku do żadnego człowieka łącznie z samym sobą. Aby zarobić na własne utrzymanie wykorzystuje rodzinę mieszkającej razem z nim chorej umysłwo kobiety, Helen. Nie wiele wiemy o początkach ich znajomości, dowiadujemy się jednak, że są sobie bardzo potrzebni. Szantażując rodzinę chorej, Anderson otrzymuje pieniądze. W zamian ukrywa nielegalnie przebywającą w kraju kobietę, która z każdym dniem coraz bardziej zatraca się w swoim szaleństwie. Anderson związany jest ponadto z Esther, kobietą równie perfidną co on. Historia ich związku pełna jest bólu i krzywd. Kiedyś byli małżeństwem, dzisiaj trudno ocenić co łączy tę dwójkę, nawet sami bohaterowie wydają się tego nie wiedzieć. Tak samo jak nie mogą już żyć z sobą, nie mogą żyć bez siebie. Tokstyczność ich związku jest głównym motorem sprawczym tragedii, które muszą się w końcu wydarzyć. Ostatnią ważną osobą w książce jest Ryan, młody i majętny prawnik, aktualny narzeczony Esther. Jest to według mnie najbardziej tragiczna postać w całej powieści. Niczego nieświadomy, od początku swojego życia wychowywany w "sterylnych" warunkach, nie poznał życia w stopniu, które pozwoliłoby mu obronić się przed ludźmi pokroju Esther oraz Andersona.

Podobnie jak "Następny do raju", nie jest to pozycja dla osób, które lubują się w Happy Endach. Powieść została wydana po śmierci autora, przez co nie przeszła odpowiedniej korekty.

Bardzo cieszę się, że mogłem przeczytać tę książkę i tym samym powiększyć moją wiedzę na temat twórczości Marka, niestety w odróżnieniu do "Następnego..." powieść nie trafiła tak bardzo w moje gusta. Chęnie poznałbym opinię innych osób, które przeczytały książkę. Co sądzicie o zakończeniu?]]> <![CDATA[Konkurs ze stycznia 2011]]> http://forum.kieslowski.art.pl/thread-8.html Sat, 15 Jan 2011 16:22:02 +0000 http://forum.kieslowski.art.pl/thread-8.html
Proszę podać przynajmniej trzy tytuły filmów, które powstały na podstawie opowiadań lub reportaży innych autorów. Również proszę podać ich imiona i nazwiska.

Nagrodą za poprawną odpowiedź będzie film na płycie DVD pt. "Bez końca" z dodatkowymi materiałami w postaci np. wywiadów z Grażyną Szapołowska i Jackiem Petryckim. Czas udzielania odpowiedzi do 30.01.2011 włącznie. Aby wziąć udział w naszym konkursie należy zarejestrować się na forum oraz przesłać prawidłową odpowiedź do użytkownika syzyf za pomocą opcji PM (wiadomość prywatna) dostępnej po zalogowaniu. W przypadku kilku prawidłowych odpowiedzi zostanie przeprowadzone losowanie. Nagroda zostanie wysłana pocztą. Wszelkie pytania związane z konkursem można również kierować na adres syzyf42@wp.pl

Uwaga: nagrodę wysyłamy bezpłatnie tylko na adres krajowy.]]>
Proszę podać przynajmniej trzy tytuły filmów, które powstały na podstawie opowiadań lub reportaży innych autorów. Również proszę podać ich imiona i nazwiska.

Nagrodą za poprawną odpowiedź będzie film na płycie DVD pt. "Bez końca" z dodatkowymi materiałami w postaci np. wywiadów z Grażyną Szapołowska i Jackiem Petryckim. Czas udzielania odpowiedzi do 30.01.2011 włącznie. Aby wziąć udział w naszym konkursie należy zarejestrować się na forum oraz przesłać prawidłową odpowiedź do użytkownika syzyf za pomocą opcji PM (wiadomość prywatna) dostępnej po zalogowaniu. W przypadku kilku prawidłowych odpowiedzi zostanie przeprowadzone losowanie. Nagroda zostanie wysłana pocztą. Wszelkie pytania związane z konkursem można również kierować na adres syzyf42@wp.pl

Uwaga: nagrodę wysyłamy bezpłatnie tylko na adres krajowy.]]>